پديده کودک آزاري و حقوق کودک

 پديده کودک آزاري و حقوق کودک

كودکان همواره آسيب پذير ترين اقشار جامعه هستند که به دلائل مختلف از جمله پايين بودن سن و نداشتن مهارت هاي کافي قادر به حفاظت و حمايت کامل از خود نبوده و نيازمند حمايت بزرگسالان و به خصوص والدين خود هستند. اينان انسان هايي هستند كه اغلب با حقوق خود آشنا نيستند و نمي توانند در برابر انواع بدرفتاري ها در خانواده از خود محافظت کنند.

اين معضل بزرگ اجتماعي كه از آن به عنوان كودك آزاري ياد مي شود همه جوامع چه پيشرفته و چه در حال توسعه را در بر گرفته وآثار کوتاه مدت و بلند مدت متعددي را هم در شرايط فعلي و هم بر آينده او يعني دوران بزرگسالي بر جاي مي گذارد ؛ اثراتي که گاه بسيار جبران ناپذير است.
كودک آزاري يعني هرگونه فعل يا ترک فعلي که باعث زيان روحي و جسمي و ايجاد آثار ماندگار در وجود يک طفل شود. شکل هاي متعددي از کودک آزاري وجود دارد که آثار آن مي تواند آشكار يا مخفي باشد و تنبيه بدني و تجاوز جنسي به کودک هم از انواع کودک آزاري است که علائم آن قابل رديابي است. ممانعت از حاضر شدن کودک در کلاس درس، محروم کردن او از غذا، حبس در حمام يا زيرزمين از اشکال مخفي کودک آزاري است.

طبق تعريف پيمان نامه جهاني حقوق کودک، افرادي كودك محسوب مي شوند كه زير 18 سال سن داشته باشند. اما از نظر سازمان بهداشت جهاني انسان از بدو تولد تا سن 15 سالگي كودك ناميده مي شود و کودک آزاري از نظر اين سازمان عبارت از هرگونه آسيب و يا تهديد سلامت جسم، روان، سعادت، رفاه و بهزيستي کودک يا هرگونه کوتاهي و غفلت و انجام هر نوع عملي است که موجب آزار جسمي، ذهني، عاطفي و رواني کودک شده و به رشد و سلامتش ضربه بزند. معمولا کودکان بيمار, نارس، بدخلق، بازيگوش و بهانه گير و کودکاني که ناخواسته به دنيا مي آيند در معرض آزار هستند.


انواع كودك آزاري

به طورکلي آزار و شکنجه کودکان به چهار دسته تقسيم مي شوند:

آزار جسمي : شامل كبود شدگي، سوختگي، خراشيدگي، جراحت، ورم و آثار كمربند، دست و لگد، چنگ و دندان و ناخن است. کودک آزاري جسمي و بدني اولين نوع کودک آزاري است که بيشتر در خانواده هاي نيازمند و در معرض از هم پاشيدگي اتفاق مي افتد. کار پيش از موعد کودکان در مزرعه و کارگاههاي زير زميني و خيابانها پيش از15 سالگي و نيزکودک ربايي که به منظور انتقام گرفتن از والدين و يا باج خواهي مالي صورت مي گيرد از مصاديق عمده کودک آزاري جسمي در تمام کشورهاي جهان است. در مواردي کودک آزاري هاي جسمي منجر به مرگ مي شود كه اغلب در خانواده هاي از هم پاشيده و به دليل اعتياد و يا زنداني بودن يکي از والدين اتفاق مي افتد.

آزار جنسي : شامل تجاوز به عنف و استثمار جنسي است. آزار جنسي يکي از اشکال کودک آزاري محسوب مي شود که متاسفانه سير فزاينده و نگران کننده اي به ويژه در کودکان دختر دارد. نمايش رفتارهاي جنسي، تجاوز و تماس و هر گونه بهره برداري از کودکان جهت کسب لذايذ و ارضاي ميل جنسي، آزار جنسي محسوب مي شود. در سراسر جهان بيش از 300 هزار دختر و پسر جوان به عنوان کودکان سرباز وجود دارد که بسياري از کودکان در سن زير 10 سال قرار دارند و در اين ميان اکثر دختران سرباز مورد سوء استفاده جنسي قرار مي گيرند. در همين ارتباط، يکي از سياستهاي به خصوص در جنگ بالکان وادار کردن دختران سرباز به بارداري و حفظ فرزند دشمن بود که در نهايت در بسياري موارد به خودکشي اين دختران منجر شد.

آزار عاطفي : شامل آزار روحي، كلامي و آسيب ذهني است كه منجر به اختلال رفتاري، شناختي، عاطفي و يا فكري در كودك مي شود. کودک آزاري رواني همانند فحش، توهين، تبعيض، تحقير، سرزنش و خدشه دار کردن شخصيت کودک است که علاوه بر خانواده هاي مشکل دار در خانواده هاي نسبتا مرفه جامعه نيز ديده مي شود . متاسفانه بسياري از والدين اين موارد را کودک آزاري به شمار نمي آورند.

قصور در حق كودكان : همان غفلت و بي توجهي همه جانبه به كودك است كه او را از رشد و پيشرفت انساني محروم مي سازد. قصور در حق كودكان بر سه نوع مي تواند باشد :

قصور جسمي : شامل عدم مراقبت پزشكي، گرسنگي و خواب آلودگي، كثيف بودن و عدم پوشاك مناسب، ضعف در مراقبت و شرايط ناسالم وغير بهداشتي خانه مي باشد. هر عمل که به علت غفلت موجب وارد آمدن آسيب جسمي به يک کودک شود از طرف افراد بالغ و به صورت صدمه به پوست و بافتهاي سطحي سر، بخشهاي داخلي و سيستم استخواني نمايان شود کودک آزاري جسمي نام مي‌گيرد.

قصور آموزشي : همان باز داشتن کودکان از تحصيل به دليل مشکلات اقتصادي است. يکي از مفاد پيمان نامه حقوق کودک بر تحصيل کودکان تاکيد دارد و به همين دليل ممانعت از تحصيل کودکان نيز نوعي کودک آزاري به شمار مي رود. هم در قانون اساسي و هم در مفاد آيين نامه حقوق کودک آموزش کودکان تا سنيني اجباري است.

قصور عاطفي : شامل غفلت و بي توجهي به نياز هاي روحي و عاطفي و شخصيتي کودکان و آفرينش و خلاقيت توسط آنها است که آخرين مورد آن شايع ترين نوع کودک آزاري محسوب مي شود.

0

ارسال یک پاسخ

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

EnglishPersian